Pełniący obowiązki komendanta Centrum Szkolenia Sił Powietrznych w Koszalinie płk Rafał Rudnik, przypomniał, że ppłk Władysław Oleksik był jednym z ostatnich dowódców Szkolnego Batalionu Lotnictwa w Świeciu przed wybuchem II wojny światowej.
- Można stwierdzić, że posadzony dziś dąb staje się pomostem pomiędzy żołnierzami centrum a pokoleniem żołnierzy II Rzeczpospolitej. Przypomina, że wojskowe szkolnictwo to nie tylko przekazywanie wiedzy, ale także kształtowanie charakteru, odpowiedzialności oraz przywiązania do munduru i ojczyzny - mówił płk Rudnik.
Miejsce posadzenia dębu nie jest przypadkowe, bo to właśnie w Koszalinie, po II wojnie światowej, osiedliła się rodzina ppłk. Oleksika. Kilka dni temu odbył się pogrzeb jego córki.
Obecny na uroczystości wnuk żołnierza Jacek Rudecki przytoczył jedno ze wspomnień związanych z dziadkiem. Okazuje się, że ppłk Oleksik mógł ocalić życie i uciec do Rumunii. - Odmówił i powiedział, że do końca zostanie ze swoimi żołnierzami - podkreślał bardzo wzruszony Jacek Rudecki.
Krzysztof Męciński, dyrektor Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Szczecinie zaznaczał, że ppłk Władysław Oleksik poniósł najwyższą ofiarę za wolną Polskę. - Został zamordowany dwukrotnie - powiedział przywołując zarówno samą zbrodnię, jak i późniejsze kłamstwo katyńskie.
Ppłk Władysław Oleksik urodził się 26 maja 1895 roku w Przemyślu. Uczestniczył w I wojnie światowej oraz wojnie polsko-bolszewickiej. Podczas wybuchu II wojny światowej pełnił służbę na stanowisku zastępcy dowódcy batalionu szkolnego lotnictwa w Świeciu. Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. Był jeńcem obozu NKWD w Kozielsku. Został zamordowany w Katyniu.
Szacuje się, że wiosną 1940 roku w masowym mordzie dokonanym przez radzieckie NKWD zginęło około 22 tysięcy Polaków.
Radosław Zmudzinski/zas
